Homeองค์กรมหาปราชญ์ตอบปัญหาชีวิตWebboardติดต่อเราLink
เพลงสวด-บทสวดมนต์
องค์กรมหาปราชญ์
วิชามหาปราชญ์
เรื่องของกรรม

โหราศาสตร์ พิชัยสงคราม วิเคราะห์ ชื่อ-นามสกุล
โหราศาสตร์พม่า โหงวเฮ้ง รายมือ
บริการจัดส่งพนักงานแม่บ้าน พี่เลี้ยงเด็กแรกเกิด - 7 ขวบ  เฝ้าไข้ - ดูแลผู้สูงอายุ
บริการจัดส่ง พนักงาน แม่บ้าน แม่ครัว พี่เลี้ยงเด็ก คนเฝ้าไข้ ดูแลผู้สูงอายุ
การเผยแพร่ความรู้ทางจริยธรรม
เว็บบอร์ด > รู้จักทำบุญ แต่ไม่มีน้ำใจ


ห้วข้อกระทู้
รู้จักทำบุญ แต่ไม่มีน้ำใจ
รายละเอียด
อาจารย์ค่ะ วันนี้มีโอกาสได้ไปสถานปฎิบัติธรรมแห่งนึงแถวๆบ้านนี่แหละค่ะ ไปกลับมาแทนที่จะมีความสุข ได้ความสลดใจกลับมาแทน เข้าติดป้ายว่ามีฟังเทศน์ฟังธรรม ด้วยความที่คิดว่าคงเป็นอะไรที่พิสดารที่เราคงไม่เคยได้ยินได้ฟังที่ไหนมาแน่ๆ แต่พอก้าวเท้าเข้าไปก็มีพระวัดนู้นวันนี้มานั่งเรียงกัน ได้ ยี่สิบรูป พูดเชิญชวนให้ทำบุญอยู่นั้นแหละ อีกคนที่คอยนำสวด พอคนมาทำบุญก็ขานชื่อ แล้วก็ไล่เรียงชื่อว่าใครทำเท่าไหร่ๆ แล้วก็อนุโมทนา สาธุ ถ้านั่งนับคงได้เป็นร้อยๆที คนก็นะ ยกมือสาธุตามเค้าอีก ไม่รู้ในใจอนุโมทนาจริงรึเปล่า ความรู้สึกของดิฉันที่มองผู้คนพวกนี้ไม่มีความรู้สึกเลยว่าเค้าจะเข้าใจอะไรในสาระของพระพุทธศาสนาเลย ไม่ต้องพูดถึงแก่น อย่าว่าแต่เปลือกเลยคนพวกนี้ก็ไม่ได้เข้าถึงเลย เป็นได้แค่วัชพืชของศาสนาเท่านั้น เชื่อมั้ยค่ะว่าคนเป็นร้อยกินกันจานชามมากมายมีคนไปนั่งล้างอยู่แค่ สาม คน ที่เหลือไปรอฟังพระเทศน์ทิ้งจานกองโตไว้ให้คนอื่นล้าง มีเงินซื้อบุญทีละหลายพันแต่แค่น้ำใจที่จะมาช่วยกันล้างจานแค่คนละ ห้าใบสิบใบยังไมมี แล้วพิธีการก็มากมาย เห็นแล้วเบื่อหน่าย พอถึงเวลาเทศน์ก็เทศน์นิดเดียวแถมเป็นเรื่องที่หาอ่านเอาในหนังสือก็ได้ กลับบ้านมาเหนื่อยค่ะ แค่นั่งล้างจายอยู่ชั่วโมงก็เหนื่อยแล้ว แต่เหนื่อยใจกับสภาพที่ไปเห็นเบิ้ลเข้าไปอีก ตกลงเค้ารู้กันมั้ยค่ะว่าทำบุญไปทำไม มีแต่พวกที่บ้าพระบ้าวัด บ้าทำสังฆทาน อีกทีก็คนแก่ไปเลยคล้ายๆว่าเห็นพระมารวมๆ อยู่กันเยอะๆฉันก็คงได้บุญแล้วล่ะ ทั้งหมดเป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัวนะค่ะ คนที่เค้าดีๆเข้าใจหลักศาสนาอย่างถูกต้องแท้จริงก็คงมีอยู่ในกลุ่มนี้ด้วยแต่ดิฉันคนนึงล่ะที่ไม่เอาด้วยอีกแล้ว เพราะความเชื่อส่วนตัวของดิฉัน เชื่อว่าต้องสันโดษและวิเวก ถึงจะเข้าถึงหลักของพระพุทธศาสนาได้

ผู้โพส : ปาณิศา
วันที่ : Tuesday, June 20, 2552 เวลา : 11:28:08 AM


ความคิดเห็นที่ 1
ความคิด ความรู้สึก ของปาณิศาคงไม่แตกต่างไปจากอาจารย์หรอกครับอาจารย์ได้เห็นได้ยินได้ฟังอะไรๆและสัมผัสทำนองนี้รู้สึดถึงความล้มเหลว (ไม่อยากเรียกว่าความเหลวแหลก) เหล่านี้ของบุคคลในวงการมามาก มากกว่านี้เยอะจริงๆ แต่ก่อนก็รู้สึกตึงเครียด และแค้นใจ จนหาความสุขไม่ได้ เคยล่าตั้งกระทู้ถามจับผืดพระโดยทั่วไปที่มาทำเกะกะผิดสมณะวิสัย จนคนใกล้ชิดรู้จักนิสัยดีในสมัยก่อน บางรูปเมื่อตอบไม่ได้ถึงกับตาแดงตัวสั่น ท้าชกกันถามว่าเป็นตำรวจจับพระหรือ เราก็ต้องยกมือไหว้ขอขมาแล้วอธิบาย เหตุผลอย่างนิ่มนวล จนเขาลดอาการโกรธลง เคยไปบวชพราหมณ์อยู่วัดป่าก็เจอเรื่องราว ความประพฤติแย่ๆระดับเจ้าอาละวาด เที่ยวไล่จับสึกพระที่ตัวเองไม่ชอบโดยที่เขาไม่มีความผิด เชิญเจ้าคณะอำเภอให้มาจัดการ เป็นจังหวะที่อาจารย์บวชอยู่ รู้เห็นทุกอย่าง ก็ออกมาชี้แจง แก้ข้อกล่าวหาให้ จนท่านเจ้าคณะลากลับไปเอาข้อผิดจับสึกพระองนั้นไม่ได้ ส่วนเจ้าอาละวาดจอมปัญหาหนีออกจากวัดกลางดึกและกลางพรรษา ไม่กล้ามาเผชิญหน้ากับความจริง ชาวบ้านดีใจที่ช่วยลูกเขาได้พ้นผิด ขอร้องให้อยู่ต่อ เราไม่ใช่พระเป็นแค่ ชีปะขาว บวชเพื่อสร้างบารมีชั่วคราวเท่านั้นแต่ก็รู้สึกเห็นใจ นี่แค่ตัวอย่างเล็กน้อย แต่พอมาคิดดูให้ดีมันไม่ได้ช่วยพระศาสนาตรงไหนได้เลย นอกจากก่อเวร จึงหันมาสร้างตัวเอง มุ่งเป้าหมายไปตามอุดมการณ์ที่คิดว่าจะช่วยได้กว้างกว่า ก็คือเปิดเว็บไซด์เพื่อจะตอบปัญหา แต่ก็ต้องใช้การดูดวงเป็นเคื่องโน้มน้าวเข้ามาก่อน ความจริงผู้ที่เข้าใจคำสอนในพระพุทธศาสนา จะรู้จักวิธีแก้เคราะห์ได้ดีกว่าไดๆทั้งสิ้น ตั้งแต่เปิดเว็บไซด์สถานีมหาปราชญ์มายอมรับว่า มีปาณิศานี่แหละที่มีการพัฒนาขึ้นมาจากสถานีมหาปราชญ์อย่างเป็นรูปธรรม มีตัวมีตนขึ้นมา แม้เพียงเท่านี้อาจารย์ก็ดีใจ เพราะผู้ที่เชื่อถือปาณิศายังมีอีกการเผยแผ่ก็จะเพิ่มโอกาสให้กว้างออกไปน้ำทีละหยด ๆทุกวันๆหนึ่งยังมีโอกาสเต็มถังได้ เช่นเดียวกันวันนี้ปาณิศาอาจจะเป็นเสมอด้วยน้ำหยดหนึ่งที่เริ่มต้น แต่ก็เป็นหยดหนึ่งแห่งความหวังว่าความงดงามถูกต้องในพระพุทธศาสนาจะเจริญงอกงามขึ้นได้ในวันข้างหน้า เราแก้ไขที่ปลายเหตุไม่ได้แล้ว เราต้องปลูกพืชตระกูลใหม่ให้เขียวชะอุ่มอุดมสมบูรณ์ เจ้าพืชอสาระต้นเดิมมันไร้ทายาทมันก็จะสูญพันธุ์ไปเอง
จาก อ.สัจพจน์ [21/6/2552 19:36:05 ]

ความคิดเห็นที่ 2
เฮ้อ ไปนั่งกินน้ำเปล่าฟังเพลงเพื่อชีวิตยังรู้สึกได้ปรัชญาชีวิตมากกว่าเสียอีก สำหรับเรื่องการตอบกระทู้ต่างๆดิฉันก็เคยคิดนิดนึงว่าเราจะยุ่งไปรึเปล่านะ แต่ก็ยังอยากยุ่ง เพราะในความคิดของดิฉัน คิดว่าเรื่องส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องทางโลกทั่วๆไป ทั้งเรี่องความรัก เรื่องการงาน การเงิน การเรียน หลายๆเหตุการณ์ดิฉันคิดว่าดิฉันจะเข้าใจความรู้สึกของผู้คนเหล่านั้นได้ดีกว่าอาจารย์เพราะเรื่องบางเรื่องอาจารย์เองไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทางโลกแบบนั้นแล้ว เพราะดินมีเพื่อนเป็นพระท่านก็มาถามดิฉันว่า ทำไมเหรอโยมทำงานมันมัปัญหาอะไรมากมายนักเหรอทำไมมีแต่คนมาบ่นให้อาตมาฟัง ใช่ค่ะพระท่านก็พูดก็สอนไปตามสิ่งที่ควรจะทำแต่ท่านก็ไม่ได้ประสบพบเจอกับตัวเองไอ้เจ้าความรู้สึกอึดอัดคับข้องใจท่านไม่มีทางเข้าใจได้เลย ดิฉันเลยเหมาเอาว่าอาจารย์ก็คงประมาณเดียวกันเลยตอบกระทู้คนอื่นไปตามที่คิดว่าตัวเองเข้าใจความรู้สึกของคนที่เข้ามาถามเพราะตัวเองก็เคยระสบพบเจอมากับตัวเอง
จาก ปาณิศา [21/6/2552 20:43:42 ]