| เพลงสวด-บทสวดมนต์ | | | | องค์กรมหาปราชญ์ | | | | วิชามหาปราชญ์ | | | | เรื่องของกรรม | | |
|
| เว็บบอร์ด
> อาการแบบนี้คือการคิดฟุ้งใช่มั้ยค่ะ
|
|
|
ห้วข้อกระทู้
อาการแบบนี้คือการคิดฟุ้งใช่มั้ยค่ะ
รายละเอียด
อาจารย์ค่ะหลังจากที่ว่างงานเป็นเวลาหลายเดือน ก็ใช้เวลาที่ว่างๆนั้นศึกษาธรรมะไปเรื่อยๆ แล้วก็ไม่ค่อยได้ออกไปไหน ส่วนมากก็จะอยู่เฝ้าถ้ำตลอด พอมาเริ่มงานวันแรก เวลาเราเห็นหน้าคนแต่ละคน มีความรู้สึกว่า คนคนนี้มีความกลัดกลุ้มใจ คนคนนี้มีความคับข้องใจ อะไรแบบเนี้ยค่ะ ซึ่งเค้าเป็นจริงหรือไม่ก็ไม่ได้ไปสอบถามเค้าหรอกนะค่ะ แบบนี้ควรละ ไม่ควรคิด ใช่มั้ยค่ะ เพราะเป้นการส่งจิตออกดูคนอื่นแล้ว
ผู้โพส : Dhamalaya
วันที่ : Monday, February 19, 2553 เวลา : 8:33:14 AM
|
| ความคิดเห็นที่ 1
|
|
|
|
ธรรมชาติของจิต"ตัว รู้" เกิดขึ้นจากผลของการปฏิบัติ ควรกำหนดรู้ก็สักแต่ว่ารู้ ไม่ควรใช้งานมันโดยไม่จำเป็น ถ้าใช้มันจนเคยชิน จะกลายเป็นความไม่สงบ อาจารย์เคยเป็นรู้ร่วงหน้า เห็นคนแล้วรู้ว่าเขาคิดอะไร แต่พอพูดให้ใครฟังเขาก็ว่าเราคิดไปเองหรือเปล่า เข้าทำนองว่าเราเป็นโรคจิตนั่นแหละ ฝึกให้ละในการที่จะรู้ตลอดเวลาเสีย เป็นการสะสมพลังงานจิต ยามเมื่อจะใช้ก็เปิดสัญญาณเอาเอง ดีกว่าปล่อยให้รู้แบบอัตโนมัติครับ มันก็เข้าข่ายฟุ้งเหมือนกันแต่คนละแบบกับฟุ้งอย่างที่เคยเข้าใจ เปรียบเสมือนเด็กอายุ 1-3 ขวบจับโน่นคว่านี้อยู่ร่ำไป เพราะอยากรู้ แล้ววันหนึ่งก็บาดเจ็บจนได้ ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการ ระวังจะฟุ้งก็ตอนดันไปรู้ว่าเขาคิดอะไรไม่ดีกับเรานี่แหละ แล้วก็อยู่ไม่ได้ลาออก ซะ ฉิบ! ต้องมีสติระวังเสมอๆขอให้รู้ว่า ไม่ว่าอะไร ล้วนเป็นดาบ 2 คมได้เสมอ
|
|
จาก อ.สัจพจน์ หยก [19/2/2553 10:45:06 ]
|
|
| ความคิดเห็นที่ 2
|
|
|
|
ขอบพระคุณค่ะอาจารย์
|
|
จาก Dhamalaya [20/2/2553 18:45:42 ]
|
|
|
|
